با سلام

از آنجا که من از مهدی کروبی حمایت می کنم، این روزها و وقتی با بسیاری از دوستان که اتفاقا از گروهها مرجع جامعه هستند، بحث می کنم، با این ایراد مواجه می شوم که گفته می شود:

کروبی آخوند است و مردم به او رای نمی دهند!

من واقعا از این برخورد برخی دوستان، جدا مبهوت می شوم!

آیا احمدی نژاد نیز آخوند بود؟ که این مشکلات را برای کشور به وجود آورد؟ آیا برای یک انسان مدرن، آخوند بودن و نبودن پارامتر اساسی است؟

آیا روشنفکران یک جامعه باید پیشتاز افکار عمومی جامعه و شکل دهنده آن باشند؟

یا روشنفکران یک جامعه باید ببینند افکار عمومی به چه سمتی می روند، بعد از پس آنها بدوند؟

آیا هنر روشنفکران در تشخیص افکار عمومی است؟ یا هنر روشنفکران در شکل دادن به افکار عمومی است!

اگر بنا باشد روشنفکران ما تنها نگاه کنند و ببینند در جامعه، باد از کدام طرف می وزد و به آن سو حرکت کنند، فاتحه آن جامعه از پیش خوانده شده است!

اما اگر روشنفکران ما مسئولیت هدایت افکار عمومی جامعه را به عهده بگیرند و به تربیت و روشنگری افکار عمومی ولو اینکه جامعه نپسندد روی بیاورند، جامعه حتما در مسیر درست و صلاح و رشد قرار خواهد داشت.

راستی، چه خوب شد که گالیله و انیشتین به افکار عمومی بی توجه بودند! وگرنه ما هنوز در غارها زندگی می کردیم!

کروبی در حال حاضر به نماد اصلاح طلبی ایران تبدیل شده است!

موسوی فرسنگها از او عقب تر است!

موسوی حرف درمانی می کند! در حالیکه کروبی عمل گرائی را پیشه خود قرار داده است!

برنامه کروبی، تیم کروبی، حزب کروبی، بیانیه های کروبی، پیمان نامه او با دانشجویان، بیانیه حقوق شهروندی، بیانیه حمایت از اقوام، طرح اقتصادی او مبهوت کننده است و در تاریخ ایران سابقه ندارد!

تیم کروبی، لیانشانپو ایران است:

غلامحسین کرباسچی، عباس عبدی، احمد زید آبادی، نجفی، ابطحی، جمیله کدیور،عماد الدین باقی

در لیست حمایت کنندگان کروبی افراد زیر به چشم می خورند:

مهاجرانی، عبدالکریم سروش، نوری زاده، سازگارا، محسن کدیور و بسیاری دیگر

تفکر جمعی کروبی بی نظیر است! کروبی شاید تنها آخوندی باشد که با اتکا به حزبش، حزب اعتماد ملی، وارد میدان شده است! همه سیاستمداران حاکم در ایران تا کنون حزب و بازی حزبی(که یک ابزار استقرار دموکراسی است) را به رسمیت نشناخته اند!

توصیه حقیر به روشنفکران این مرز و بوم، آنست که، اگر قبول دارند که برنامه های کروبی، برتر و آزادیخواهانه تر است در توصیه و ترویج آن در میان طبفات جامعه به خود شک راه ندهند!

در غیر اینصورت بار دیگر نادانان بر ما حاکم خواهند بود!

با احترام

سپهر محمدی