با سلام

در این ایام انتخابات، گاهی در بحث با دوستان و حتی برخی دوستان مذهبی و یا روشنفکر با این استدلال مواجه می شوم که نباید خطاها و اشتباهات و تباهیهای موجود در جامعه را عیان کرد و ریشه های آن را وارسی کرد و هر کس خودش می داند که چگونه به وظیفه اش برای انتخابات عمل کند و نباید فضای جامعه را آشفته کرد!!!

سوال اساسی از این دوستان این است که پس معنای واقعی امر به معروف و نهی از منکر چیست؟

آیا ما واقعا باور کرده ایم که امر به معروف یعنی حفاظت از عدم خروج کاکل دختران از روسری ها و عدم کوتاهی پاچه شلوار پسران؟؟؟!!!

آیا ما واقعا معنای عمیق و عظیم فریضه امر به معروف و نهی از منکر را فراموش کرده ایم؟؟؟

و آنرا به خردی و کم ارزشی وظایف ستاد فرمایشی امر به معروف و نهی از منکر دانسته ایم؟؟؟

قرآن کریم مسلمانان را بهترین امتی در میان تمامی امتها می داند، مشروط بر اینکه فریضه امر به معروف و نهی از منکر را رعایت کنند:

کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّه‏(۳:۱۱۰)

شما بهترین امتى هستید که براى مردم پدیدار شده‏اید: به کار پسندیده فرمان مى‏دهید، و از کار ناپسند بازمى‏دارید، و به خدا ایمان دارید(ترجمه فولادوند)

آیا ما بهترین امت هستیم؟

آیا با پوشش کاکل دختران ما بهترین امتها می شویم؟ یا آنکه با روشن کردن دروغها و دغلها و دزدیها و رسواییها در جامعه مان و اعتراض و تذکر به آنها و بازداشتن حاکمان از خطاها و تشویق و ترغیب آنها به انجام  امور درست، امر به معروف و نهی از منکر انجام می شود؟ و آنگاه می توان امیدوار بود که ما به بهترین امتها تبدیل گردیم!

در احادیث بسیاری توضیحات بیشتری در مورد امر به معروف آمده است، شیخ کلینى در کتاب کافی، ج ۵، ص ۵۶  از امام پنجم حضرت باقر العلوم (ع) روایت نموده است که فرمود:

«انّ الأمر بالمعروف والنهى عن المنکر سبیل الأنبیاء ومنهاج الصلحاء فریضة عظیمة بها تقام الفرائض وتأمن المذاهب وتحلّ المکاسب وتردّ المظالم وتعمّر الأرض وینتصف من الأعداء ویستقیم الأمر».
«امر به معروف و نهى از منکر، راه پیغمبران و طریقه روشن صلحا و شایستگان است. واجب بزرگى است که به سبب آن واجبات دیگر بپاى داشته مى شود و راهها امن، و کسب ها حلال مى گردد و اموال و حقوقى که به ستم و غصب گرفته شده به صاحبانش ردّ مى شود و زمین، معمور و آباد مى گردد و از دشمنان انتقام گرفته مى شود و کارها راست و مستقیم مى گردد».

اگر آن چیزهای سخیفی که حاکمان فعلی، امر به معروف و نهی از منکر میدانند عمل شود، که می شود! چگونه به واسطه امر به معروف و نهی از منکر، راه ها امن، کسب ها حلال و اموال و حقوق که به ستم غصب شده به صاحبانش بر می گردد؟ و زمین آبادان و  از دشمنان انتقام گرفته و کارها درست و مستقیم می گردد؟ آیا این امور مگر با اصلاح امور سیاسی و اجتماعی جامعه اصلاح می شود؟ آیا این امور، مگر با تصویب قوانین درست و اجرای درست آنها و قضاوت عادلانه در جامعه انجام می شود؟

بله، اگر من و شما دست روی دست بگذاریم و دروغهای حاکمان را عیان نکنیم و آنها را به رفتار صحیح دستور ندهیم البته باز هم شریران حاکم ما خواهند بود، چنانکه مولا فرمود:

لا تترکوا الامر بالمعروف و النهى عن المنکر فیولى علیکم شرارکم ثم تدعون فلا یستجاب لکم؛ (نهج البلاغه-کلمات قصار-۴۷)
امر به معروف و نهى از منکر را وامگذارید که بدترین شما حکمرانى شما را به دست گیرند آن گاه دعا کنید و مستجاب نشود.

و همچنین در اهمیت امر به معروف و مقایسه همه اعمال نیک و حتی جهاد فی سبیل الله با آن چنین فرمود:

و ما اعمال البر کلها و الجهاد فى سبیل اللَّه عند الامر بالمعروف و النهى عن المنکر الا کنفثة فى بحر لجى و ان الامر بالمعروف و النهى عن المنکر لایقربان من اجل و لا ینقصان من رزق. و افضل من ذلک کله کلمة حق عند امام جائر؛ (نهج البلاغه-کلمات قصار-۴۷)
و همه کارهاى نیک و جهاد در راه خدا در برابر امر به معروف و نهى از منکر چون دمیدنى است به دریاى پرموج پهناور. و همانا امر به معروف و نهى از منکر نه اجلى را نزدیک کنند و نه از مقدار روزى بکاهند و فاضل‏تر از همه این‏ها سخن عدالت است که پیش روى حاکمى ستمکار گویند.

واقعا دمیدن در مقابل دریایی طوفانی چه تاثیری دارد؟ تمام نماز و روزه و زکات و همه اعمال نیک و حتی جهاد در راه خدا در مقابل امر به معروف ونهی از منکر از دید امام علی بن ابیطالب چون دمیدنی در مقابل دریای طوفانی است! آیا ما اینها را باور داریم؟ این حدیث به حدی پیش می رود که کلمه حق در پیشگاه سلطان جائر را از همه انواع امر به معروف و از همه جهاد در راه خدا و همه اعمال نیک برتر دانسته است! و البته به روشنی نگرانی شنونده را از صدمات احتمالی آن رفع می کند چرا که توضیح می دهد که امر به معروف، نه از عمر می کاهد و نه باعث کم شدن روزی مقدر الهی می گردد!

از دوستان گرامی استدعا دارم توجه بیشتری به این موضوعات که جدا، شیعه و اسلام به آنها مفتخر است داشته باشند! و امر به معروف و نهی از منکر، که معنای بارز امروزی آن رسوا کردن خیانتها، نادانیها، سوء تدبیرها و وطن فروشیهای برخی حاکمان است از یکسو و توصیه انتخاب حاکمانی بهتر است از سوی دیگر، را در دستور کار خود قرار دهید. و فراموش نکنند که

وَ الْعَصْر، إِنَّ الْانسَانَ لَفِى خُسْرٍ، إِلَّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَ تَوَاصَوْاْ بِالْحَقّ‏ِ وَ تَوَاصَوْاْ بِالصَّبرِْ (سوره عصر)
سوگند به عصرِ [غلبه حقّ بر باطل‏]، که ‏واقعاً انسان دستخوشِ زیان است، مگر کسانى که گرویده و کارهاى شایسته کرده و همدیگر را به حقّ سفارش و به شکیبایى توصیه کرده‏اند(ترجمه فولادوند)

با نهایت احترام
سپهر محمدی