بلاگ سپهر محمدی

نیمه شعبان در کتاب مقدس

ارسال شده توسط سپهر محمدی در تاریخ: ۲۲ تیر ۱۳۹۰

با سلام
در این مطلب می خواهم سابقه روز نیمه شعبان در امتهای گذشته را بر مبنای کتاب مقدس نشان دهم.
در ضمن بحث نشان خواهم دادم، ماه شعبان به احتمال زیاد، از جهت تطبیقی با ماه نیسان در تقویم عبری قدیم، مطابقت دارد. و نیمه ماه نیسان، روز عید پسح در یهود و مهم ترین و بزرگ ترین جشن این دین به واسطه خروج بنی اسرائیل از مصر است. همچنین نشان خواهم داد، شام آخر در مسیحیت، نیز در نیمه همین ماه و در روز نیمه شعبان اتفاق افتاده است. هفته ای که به عید پاک بزرگترین عید مسیحیان ختم می گردد.
لذا نیمه شعبان به احتمال زیاد، دارای سابقه ای بس تاریخی است و روزی به غایت پر اهمیت، تنها عید ذکر شده در قرآن و از ایام الله است.
داستان، از خروج بنی اسرائیل از مصر و دستور ثبت تاریخ و زمان توسط خداوند به بنی اسرائیل ونگهداری روز خروج ایشان به عنوان عید، آغاز می گردد.
در سفر خروج، ابتدا خدا به موسی(ع) چنین وحی می کند:
سفر خروج ۱۲
و خداوند موسی و هارون را در زمین مصر مخاطب ساخته، گفت: ۲ «این ماه برای شما سر ماهها باشد، این اول از ماههای سال برای شماست. ۳ تمامی جماعت اسرائیل راخطاب کرده، گویید که در دهم این ماه هر یکی ازایشان بره‌ای به حسب خانه های پدران خودبگیرند، یعنی برای هر خانه یک بره. ۴ و اگر اهل خانه برای بره کم باشند، آنگاه او و همسایه‌اش که مجاور خانه او باشد آن را به حسب شماره نفوس بگیرند، یعنی هر کس موافق خوراکش بره راحساب کند. ۵ بره شما بی‌عیب، نرینه یکساله باشد، از گوسفندان یا از بزها آن را بگیرید. ۶ و آن را تا چهاردهم این ماه نگاه دارید، و تمامی انجمن جماعت بنی‌اسرائیل آن را در عصر ذبح کنند. ۷ واز خون آن بگیرند، و آن را بر هر دو قایمه، وسردر خانه که در آن، آن را می‌خورند، بپاشند. ۸ وگوشتش را در آن شب بخورند. به آتش بریان کرده، با نان فطیر و سبزیهای تلخ آن را بخورند. ۹ و از آن هیچ خام نخورید، و نه پخته با آب، بلکه به آتش بریان شده، کله‌اش و پاچه هایش واندرونش را. ۱۰ و چیزی از آن تا صبح نگاه مدارید، و آنچه تا صبح مانده باشد به آتش بسوزانید. ۱۱ و آن را بدین طور بخورید: کمر شمابسته، و نعلین بر پایهای شما، و عصا در دست شما، و آن را به تعجیل بخورید، چونکه فصح خداوند است.
۱۲ «و در آن شب از زمین مصر عبور خواهم کرد، و همه نخست زادگان زمین مصر را از انسان وبهایم خواهم زد، و بر تمامی خدایان مصر داوری خواهم کرد. من یهوه هستم. ۱۳ و آن خون، علامتی برای شما خواهد بود، بر خانه هایی که درآنها می‌باشید، و چون خون را ببینم، از شماخواهم گذشت و هنگامی که زمین مصر را می‌زنم، آن بلا برای هلاک شما بر شما نخواهد آمد. ۱۴ وآن روز، شما را برای یادگاری خواهد بود، و درآن، عیدی برای خداوند نگاه دارید، و آن را به قانون ابدی، نسلا بعد نسل عید نگاه دارید. ۱۵ هفت روز نان فطیر خورید، در روز اول خمیرمایه را از خانه های خود بیرون کنید، زیرا هر‌که از روز نخستین تا روز هفتمین چیزی خمیرشده بخورد، آن شخص از اسرائیل منقطع گردد. ۱۶ و در روز اول، محفل مقدس، و در روز هفتم، محفل مقدس برای شما خواهد بود. در آنها هیچ کار کرده نشود جز آنچه هر کس باید بخورد؛ آن فقط در میان شما کرده شود. ۱۷ پس عید فطیر رانگاه دارید، زیرا که در همان روز لشکرهای شمارا از زمین مصر بیرون آوردم. بنابراین، این‌روز رادر نسلهای خود به فریضه ابدی نگاه دارید. ۱۸ درماه اول در روز چهاردهم ماه، در شام، نان فطیربخورید، تا شام بیست و یکم ماه. ۱۹ هفت روزخمیرمایه در خانه های شما یافت نشود، زیرا هرکه چیزی خمیر شده بخورد، آن شخص ازجماعت اسرائیل منقطع گردد، خواه غریب باشدخواه بومی آن زمین. ۲۰ هیچ‌چیز خمیر شده مخورید، در همه مساکن خود فطیر بخورید.»
….
۳۰ و در آن شب فرعون و همه بندگانش وجمیع مصریان برخاستند و نعره عظیمی در مصربرپا شد، زیرا خانه‌ای نبود که در آن میتی نباشد. ۳۱ و موسی و هارون را در شب طلبیده، گفت: «برخیزید! و از میان قوم من بیرون شوید، هم شماو جمیع بنی‌اسرائیل! و رفته، خداوند را عبادت نمایید، چنانکه گفتید. ۳۲ گله‌ها و رمه های خود رانیز چنانکه گفتید، برداشته، بروید و مرا نیز برکت دهید.» ۳۳ و مصریان نیز بر قوم الحاح نمودند تاایشان را بزودی از زمین روانه کنند، زیرا گفتند ماهمه مرده‌ایم. ۳۴ و قوم، آرد سرشته خود را پیش از آنکه خمیر شود برداشتند، و تغارهای خویش را در رختها بر دوش خود بستند. ۳۵ و بنی‌اسرائیل به قول موسی عمل کرده، از مصریان آلات نقره و آلات طلا و رختها خواستند. ۳۶ وخداوند قوم را در نظر مصریان مکرم ساخت، که هرآنچه خواستند بدیشان دادند. پس مصریان راغارت کردند. ۳۷ و بنی‌اسرائیل از رعمسیس به سکوت کوچ کردند، قریب ششصدهزار مردپیاده، سوای اطفال. ۳۸ و گروهی مختلفه بسیار نیزهمراه ایشان بیرون رفتند، و گله‌ها و رمه‌ها ومواشی بسیار سنگین. ۳۹ و از آرد سرشته، که ازمصر بیرون آورده بودند، قرصهای فطیر پختند، زیرا خمیر نشده بود، چونکه از مصر رانده شده بودند، و نتوانستند درنگ کنند، و زاد سفر نیزبرای خود مهیا نکرده بودند. ۴۰ و توقف بنی‌اسرائیل که در مصر کرده بودند، چهارصد وسی سال بود. ۴۱ و بعد از انقضای چهار صد وسی سال در همان روز به وقوع پیوست که جمیع لشکرهای خدا از زمین مصر بیرون رفتند. ۴۲
این است شبی که برای خداوند باید نگاه داشت، چون ایشان را از زمین مصر بیرون آورد. این همان شب خداوند است که بر جمیع بنی‌اسرائیل نسلابعد نسل واجب است که آن را نگاه دارند.
در فصل بعد دقیقا نام این ماه برده می شود:
خروج ۱۳: ۴
این‌روز، در ماه ابیب بیرون آمدید
باز در کتاب تثنیه چنین آمده است:
تثنیه  ۱۶: ۱
ماه ابیب را نگاهدار و فصح را به جهت یهوه، خدایت، بجا آور، زیرا که در ماه ابیب یهوه، خدایت، تو را از مصر در شب بیرون آورد.
ماه ابیب(به معنای بهار)، اولین ماه سال در تقویم مذهبی یهود است و معادل ماه هفتم در تقویم رسمی عبری است که ماه نیسان است. تقویم مذهبی یهودیان مثل تقویم اسلامی در ابتدا قمری بوده است، اما بعدا برای آنکه با ماههای سال شمسی و بهار همنوا گردد، هر سه سال، یک ماه کبیسه به تقویم خود اضافه می کنند، تا اختلاف سال قمری با سال شمسی جبران شود.(رجوع کنید به انطباق لحظه ها، یوسف ستاره شناس، انجمن کلیمیان تهران)
این ظاهرا درست همان چیزی است که در اسلام به آن “نسی” گفته می شود و قرآن به شدت آن را در میان مشرکان مکه محکوم کرده و آن را زیاده روی در کفر دانسته است:
إِنَّمَا النَّسی‏ءُ زِیادَهٌ فِی الْکُفْرِ یُضَلُّ بِهِ الَّذینَ کَفَرُوا یُحِلُّونَهُ عاماً وَ یُحَرِّمُونَهُ عاماً لِیُواطِؤُا عِدَّهَ ما حَرَّمَ اللَّهُ فَیُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللَّهُ زُیِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرینَ (۹:۳۷)
جز این نیست که جابجا کردنِ [ماههاى حرام‏]، فزونى در کفر است که کافران به وسیله آن گمراه مى‏شوند آن را یک سال حلال مى‏شمارند، و یک سال [دیگر]، آن را حرام مى‏دانند، تا با شماره ماههایى که خدا حرام کرده است موافق سازند، و در نتیجه آنچه را خدا حرام کرده [بر خود] حلال گردانند. زشتىِ اعمالشان برایشان آراسته شده است، و خدا گروه کافران را هدایت نمى‏کند. (۹:۳۷)
پس احتمالا اساسا افزودن ماههای کبیسه به تقویم عبری کار صحیحی نبوده است و مبنای الهی، همان ماههای قمری است که تقویم مذهبی یهود بر آن بنیان نهاده شده بود و عید پسح یا فصح نیز در نیمه ماه ابیب قرار می گیرد که معادل ماه نیسان در تقویم جدید است.
برای اطلاعات بیشتر اینجا را ببینید:
اما اگر راس السنه تقویم عربی را بر روش هشانای تقویم عبری منطبق کنیم، تطابقهایی به وجود می آید که بسیار شگفت انگیز است.
برای اطلاعات بیشتر در مورد روش هشانا اینجا را ببینید:
در کار تطبیقی که یک محقق یهودی انجام داده است و در این آدرس می توانید ببینید، ماه نیسان با ماه شعبان منطبق شده است:
البته من شخصا باید در این زمینه بیشتر مطالعه کنم. اما فعلا بنا را بر صحت تطبیق این محقق یهودی می گذارم.
لذا نیمه ماه ابیب، که روز عید فصح بزرگترین عید یهودیت است، که نسلا بعد از نسل باید آن را تا ابد نگاهدارند، معادل نیمه شعبان می گردد.
خداوند در قرآن به اهمیت این روز اشاره فرموده و این روز را از ایام الله دانسته است:
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى‏ بِآیاتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَکَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ ذَکِّرْهُمْ بِأَیَّامِ اللَّهِ إِنَّ فی‏ ذلِکَ لَآیاتٍ لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ (۱۴:۵)
وَ إِذْ قَالَ مُوسىَ‏ لِقَوْمِهِ اذْکُرُواْ نِعْمَهَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ أَنجَئکُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ یَسُومُونَکُمْ سُوءَ الْعَذَابِ وَ یُذَبحُِّونَ أَبْنَاءَکُمْ وَ یَسْتَحْیُونَ نِسَاءَکُمْ  وَ فىِ ذَالِکُم بَلَاءٌ مِّن رَّبِّکُمْ عَظِیمٌ(۶)
و در حقیقت، موسى را با آیات خود فرستادیم [و به او فرمودیم‏] که قوم خود را از تاریکیها به سوى روشنایى بیرون آور، و روزهاى خدا را به آنان یادآورى کن، که قطعاً در این [یادآورى‏]، براى هر شکیباىِ سپاسگزارى عبرتهاست. (۱۴:۵)
و (یاد کن) هنگامى را که موسى به قوم خویش گفت: نعمت خدا را بر خویش به یاد آورید آن هنگام که شما را از آل فرعون رهایى داد که به شما بدترین آزارها را مى‏رساندند و پسرانتان را سر مى‏بریدند و زنانتان را زنده نگاه مى‏داشتند و در آن (احوال) شما را از پروردگارتان آزمایشى سهمگین بود. (۶)
در این آیه به ایام ویژه الهی اشاره شده است، که در آیه بعد یک مصداق اصلی ان یعنی نجات از چنگال فرعونیان که نماد ان روز خروج بنی اسرائیل از مصر است، اشاره شده است.
یعنی قرآن به عید فصح و اینکه از ایام الله بوده است، اشاره کرده است و یاد آوری ایام الله را وظیفه مهمی می داند، همچنین به اشاره به واژه “شب خداوند” در سفر خروج تورات توجه کنید که در قرآن به صورت یوم الله آمده است.
اما وقتی زمان به عهد جدید می رسد درست در همین روز فصح اتفاق دیگری می افتد، عیسی مسیح، شام اخر خود را با حواریون میل می کنند:
متی ۲۶
۱۷ پس در روز اول عید فطیر، شاگردان نزدعیسی آمده، گفتند: «کجا می‌خواهی فصح راآماده کنیم تا بخوری؟» ۱۸ گفت: «به شهر، نزدفلان کس رفته، بدو گویید: “استاد می‌گوید وقت من نزدیک شد و فصح را در خانه تو با شاگردان خود صرف می‌نمایم.”» ۱۹
شاگردان چنانکه عیسی ایشان را امر فرمود کردند و فصح را مهیاساختند.
شام آخر
۲۰ چون وقت شام رسید با آن دوازده بنشست. ۲۱ و وقتی که ایشان غذا می‌خوردند، اوگفت: «هرآینه به شما می‌گویم که یکی از شما مراتسلیم می‌کند!» ۲۲ پس بغایت غمگین شده، هریک از ایشان به وی سخن آغاز کردند که «خداوندا آیا من آنم؟» ۲۳ او در جواب گفت: «آنکه دست با من در قاب فرو برد، همان کس مرا تسلیم نماید! ۲۴ هرآینه پسر انسان به همانطور که درباره او مکتوب است رحلت می‌کند. لیکن وای بر آنکسی‌که پسر انسان بدست او تسلیم شود! آن شخص را بهتر بودی که تولد نیافتی!» ۲۵ و یهوداکه تسلیم‌کننده وی بود، به جواب گفت: «ای استاد آیا من آنم؟» به وی گفت: «تو خود گفتی!» ۲۶ و چون ایشان غذا می‌خوردند، عیسی نان راگرفته، برکت داد و پاره کرده، به شاگردان داد وگفت: «بگیرید و بخورید، این است بدن من.» ۲۷ وپیاله را گرفته، شکر نمود و بدیشان داده، گفت: «همه شما از این بنوشید، ۲۸ زیرا که این است خون من در عهد جدید که در راه بسیاری بجهت آمرزش گناهان ریخته می‌شود. ۲۹
اما به شمامی گویم که بعد از این از میوه مو دیگر نخواهم نوشید تا روزی که آن را با شما در ملکوت پدرخود، تازه آشامم.»
در این آیات به فریضه فصح اشاره شده است، یعنی عهد جدید خداوند که مسیحیان برای آن بسیار اهمیت قائلند در روز فصح که همان روز خروج بنی اسرائیل از مصر و همان نیمه شعبان است منعقد شده است.
مسیحیان همه جهان در پایان این هفته فصح، عید پاک را جشن می گیرند و بزرگترین عید مسیحیان، عید پاک است:
در قرآن نیز به این عید اشاره شده است:
إِذْ قَالَ الْحَوَارِیُّونَ یَاعِیسىَ ابْنَ مَرْیَمَ هَلْ یَسْتَطِیعُ رَبُّکَ أَن یُنزَِّلَ عَلَیْنَا مَائدَهً مِّنَ السَّمَاءِ  قَالَ اتَّقُواْ اللَّهَ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ(۵:۱۱۲)
قَالُواْ نُرِیدُ أَن نَّأْکُلَ مِنهَْا وَ تَطْمَئنِ‏َّ قُلُوبُنَا وَ نَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَ نَکُونَ عَلَیْهَا مِنَ الشَّهِدِینَ(۱۱۳)
قَالَ عِیسىَ ابْنُ مَرْیَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَیْنَا مَائدَهً مِّنَ السَّمَاءِ تَکُونُ لَنَا عِیدًا لّأَِوَّلِنَا وَ ءَاخِرِنَا وَ ءَایَهً مِّنکَ  وَ ارْزُقْنَا وَ أَنتَ خَیرُ الرَّازِقِینَ(۱۱۴)
قَالَ اللَّهُ إِنىّ‏ِ مُنزَِّلُهَا عَلَیْکُمْ  فَمَن یَکْفُرْ بَعْدُ مِنکُمْ فَإِنىّ‏ِ أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَّا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِینَ(۱۱۵)
و [یاد کن‏] هنگامى را که حواریّون گفتند: «اى عیسى پسر مریم، آیا پروردگارت مى‏تواند از آسمان، خوانى براى ما فرود آوَرَد؟» [عیسى‏] گفت: «اگر ایمان دارید از خدا پروا دارید.» (۱۱۲)
گفتند: «مى‏خواهیم از آن بخوریم، و دلهاى ما آرامش یابد، و بدانیم که به ما راست گفته‏اى، و بر آن از گواهان باشیم.» (۱۱۳)
عیسى پسر مریم گفت: «بار الها، پروردگارا، از آسمان، خوانى بر ما فرو فرست تا عیدى براى اوّل و آخر ما باشد و نشانه‏اى از جانب تو. و ما را روزى ده که تو بهترین روزى‏دهندگانى.» (۱۱۴)
خدا فرمود: «من آن را بر شما فرو خواهم فرستاد، و [لى‏] هر کس از شما پس از آن انکار ورزد، وى را [چنان‏] عذابى کنم که هیچ یک از جهانیان را [آن چنان‏] عذاب نکرده باشم.» (۱۱۵)
در این آیات به وعده ای که عیسی(ع) همراه حواریون خوردند و اینکه این موضوع عیدی برای اول و آخر مسیحیان  قرار گرفته است، اشاره شده است.
البته ممکن است گفته شود که مائده مذکور در سوره مائده، از آسمان امده است، اما در داستان عهد جدید صحبت از غذایی آسمانی نیست.
اما توجه دوستان را به ترکیب برکت داد و پاره کرد جلب می کنم، که در زمانهایی که حضرت عیسی غذایی از غیب، فراهم می کردند این ترکیب استفاده شده است. مراجعه کنید به متی ۱۴: ۱۹، مرقس ۶: ۴۱، مرقس ۸: ۷، لوقا ۹: ۱۶ و برخی آیات دیگر
پس روشن شد که نیمه شعبان، بر اساس تطبیق قران و کتاب مقدس، همان عید فصح است و از ایام الله است و مهمترین روز سال برای یهودیان و مسیحیان است.
با احترام
سپهر محمدی

۱ پاسخ برای "نیمه شعبان در کتاب مقدس"

1 | ابراهيم شفيعي

۲۶ تیر ۱۳۹۰ در ساعت ۱۲:۱۳ ق.ظ

سلام جناب محمدی
ایدک الله بنفسه العزیز
بسیار زیبا بود شما ک مینویسید ولی وقتی هم مینویسید پرمحتوا خواهد بود…
خداوند شما رو موفق بداره….
دوستی وآشنایی با شما برای من جدا افتخاریه…

نوشتن نظر

برخی نظرات من:

من از حجاب اختیاری و آزادی انتخاب پوشش برای زنان حمایت می کنم.

شبکه های اجتماعی من:

صفحه شخصی در فیسبوک  Twitter  Youtube  Google Books  Geni  باشگاه جوانان شیعه و مسیحی  انجمن مسلمانان نوگرا